It’s a simple proposition: Whatever our views of the Middle East conflict, we should be able to unite in condemning rape.
Supporters of Israel made that point after the brutal sexual assaults against Israeli women during the Hamas-led attack on Israel on Oct. 7, 2023. Donald Trump, Joe Biden, Benjamin Netanyahu and many U.S. senators, including Marco Rubio, condemned that sexual violence, and Netanyahu rightly called on “all civilized leaders” to “speak up.”
And yet in wrenching interviews, Palestinians have recounted to me a pattern of widespread Israeli sexual violence against men, women and even children — by soldiers, settlers, interrogators in the Shin Bet internal security agency and, above all, prison guards.
There is no evidence that Israeli leaders order rapes. But in recent years they have built a security apparatus where sexual violence has become, as a United Nations report put it last year, one of Israel’s “standard operating procedures” and “a major element in the ill treatment of Palestinians.” A report out last month, from the Euro-Med Human Rights Monitor, a Geneva-based advocacy group often critical of Israel, concludes that Israel employs “systematic sexual violence” that is “widely practiced as part of an organized state policy.”
Op 25 mei 2016 hield Miko Peled in Amsterdam een zeer uitgesproken lezing over het conflict tussen Israel en de Palestijnen onder de titel Israel/Palestina: mythe, realiteit, rechtvaardigheid Hij is de auteur van The general’s son. Peled bepleit dat Israeli’s en Palestijnen pas een toekomst hebben als aan de rechteloosheid van de Palestijnen een einde komt. Hieronder de youtube opname van de toespraak.
____________________________________________
Op 1 en 8 december 2014 organiseerde Studium Generale bijeenkomsten over het conflikt Israel/palestina onder de titel Is there a way out? Hieronder het opgenomen verhaal van twee israeli’s Ronnie Barkin en Lior Vol die als gewetensbezwaarden weigerden om te dienen in het Israelische leger en radicaal kozen voor een de anti-zionistische oppositie. Volgens hen is zionisme een anti-joodse ideologie omdat de problemen tussen Joden en Palestijnen pas begonnen met de komst van zionisten in het begin van de vorige eeuw. Vanuit die analyse benadrukken zij het belang van boycot, disinvestment en sancties als drukmiddelen op Israel om de politiek van koloniale onderdrukking te veranderen.
____________________________________________________
Op woensdag 11 juni 2014 organiseerde de stichting een vertoning van de film Where the birds should fly in aanwezigheid van de maakster Fida Qishta
Over de film
Where Should The Birds Fly is de eerste film gemaakt over de Gazastrook door Palestijnen die de realiteit van de Israëlische belegering en de blokkade van deze kleine enclave weergeeft. Het is het verhaal van twee jonge vrouwen, Mona Samouni nu 12 jaar en filmmaker Fida Qishta 27 jaar.
De film toont de kracht en hoop, de menselijkheid en humor die bloeit onder de bevolking van Gaza. Weinig films tonen zo persoonlijk en krachtig de invloed van moderne oorlogsvoering en sancties op de bevolking. Bekijk hieronder de trailer
_______________________________________________________
Hieronder de film gemaakt door de gemeente Jabalya over het ontstaan van de gemeente maar het gaat ook over de recente problemen waar zij mee te maken hebben vooral na de Israelische aanval eind 2008/begin 2009. Jabalya werd toen zwaar getroffen en is tot nu toe niet in staat geweest om de schade daadwerkelijk te herstellen ondanks de soms creatieve oplossingen die ze hebben toegepast. Attentie: als gevolg van een technisch probleem stopt de film voortijdig waardoor de laatste twee minuten er niet op staan.
______________________________________________________
Bekijk dit filmpje over jongeren in Gaza die ondanks de moeilijke omstandigheden ook hun dromen en ambities hebben
nog een film over het Gaza parkour team
_______________________________________________________
filmpje over Gazanen die het dagelijkse leven bespreken tijdens een taxirit
