“Het verlies van zowel werk als huisvesting heeft het leed van de oorlog verergerd”, zegt Mu’ayyad Sa’id, een vader van drie die in een verwoeste moskee in Gaza-stad woont. Werkloos als hij is, worstelt hij voortdurend om in de basisbehoeften van zijn gezin te voorzien. [Mahmoud Abu Hamda/IOM]
De Gazastrook kampt met een steeds ernstiger wordende woningcrisis, aangezien meer dan 92 procent van de huizen beschadigd of verwoest is door de oorlog van Israël.
Na meer dan tweeënhalf jaar van bijna onafgebroken bombardementen kampen de inwoners van Gaza nu met een steeds groter wordend tekort aan onderdak.
De omvang van de materiële verwoesting wordt geschat op tientallen miljarden dollars, maar de realiteit wordt gemeten in menselijke termen: huishoudens zonder water of elektriciteit; kinderen die slapen in gescheurde tenten; en knaagdieren die zich voortplanten onder het puin in de buurt.
Volgens de Verenigde Naties is meer dan 92 procent van de huizen beschadigd of verwoest door de oorlog van Israël.
Gezinnen bouwen overal waar ze kunnen onderdak, zetten tenten op de ruïnes van hun huizen, dichten instortende moskeeën af met plastic zeilen of naaien geïmproviseerde constructies aan elkaar van alle beschikbare materialen.
Volgens de Palestine Shelter Cluster hebben minstens 850.000 mensen dringend behoefte aan onderdak en missen ze zelfs basisbenodigdheden zoals plastic zeilen, touw en multiplex.
De aanhoudende Israëlische beperkingen op de invoer van essentiële materialen die nodig zijn voor het vervangen, repareren en versterken van onderkomens, belemmeren humanitaire organisaties om op de noodzakelijke schaal te reageren.
De behoefte aan onderdak was al groot na een blokkade van zes maanden vóór het staakt-het-vuren in oktober 2025.
Gepubliceerd op 23 juli 2026
“Zelfs de meest basale dingen, zoals een dak boven je hoofd, genoeg te eten en je kinderen naar school kunnen sturen, zijn in Gaza-stad nauwelijks nog te realiseren”, zegt Youssef Mahmoud Aziz. Youssef en zijn gezin, die ontheemd zijn geraakt uit Jabalia in het noorden van Gaza, wonen nu in een beschadigde school in de wijk Remal in Gaza-stad, samen met vele andere gezinnen die proberen te herstellen wat er te redden valt te midden van de wijdverspreide verwoesting. [Mahmoud Abu Hamda/IOM]“Ik wou dat ik mijn dochter kon vasthouden, haar kon voeden en haar kon aankleden zoals alle moeders ter wereld doen,” zegt Nibal al-Hissi. Nibal, een jonge moeder van één kind, verloor beide armen na een Israëlische granaataanval. Ze woont nu in een tent op een vluchtelingenkamp in Oost-Gaza, waar zelfs simpele dingen zoals zichzelf voeden, aankleden en voor haar kind zorgen dagelijkse strijd zijn geworden. [Mahmoud Abu Hamda/IOM]“Ik kan niet bevatten wat ons allemaal overkomt,” zegt Rami Azmeila. “Het verlies van mijn zoons, de voortdurende ontheemding, mijn verwondingen… dit alles gaat het draaglijke te boven.” Rami, vader van zeven kinderen uit het vluchtelingenkamp Jabalia in het noorden van Gaza, verloor twee van zijn jonge zoons, van 24 en 22 jaar oud, toen een raket zijn huis trof. Zijn gezin verblijft nu in een geïmproviseerde tent op het dak van een beschadigd gebouw in de buurt van Gaza-stad. [Mahmoud Abu Hamda/IOM]
Het woord catastrofe dekt de lading niet voor wat in Gaza gebeurt, zegt Aed Yaghi de directeur van de PMRS. Het is veel erger. Er is sprake van de driehoek van de dood: geweld, ziektes en honger. Alle drie zijn nu dodelijk. Meer dan 60.000 Palestijnen, vooral vrouwen, kinderen en ouderen, zijn afgeslacht. Meer dan 100.000 zijn gewond geraakt. De gezondheidszorg is praktisch vernietigd. Meer dan 1000 zorgmedewerkers zijn gedood tijdens hun werk. Meer dan 360 zorgmedewerkers zijn ontvoerd, illegaal vastgehouden en gemarteld. Hoe moeilijk ook, de PMRS gaat door met hulp bieden, vooral met mobiele teams. De steun vanuit Groningen wordt heel erg gewaardeerd. Yaghi: “Elk bedrag is betekenisvol, hoe klein ook, want dit weerspiegelt steun voor en solidariteit met Palestijnen en hun rechten en jullie medemenselijkheid.”
Daarom zetten wij onze hulpactie voor de Palestine Medical Relief Society voort. Deze kan een belangrijke rol spelen in het verlenen van die hulp, maar dat kan alleen als zij over voldoende middelen beschikt.
Stort op rekeningnummer NL92 INGB 0006 6876 78 t.n.v. Stichting Groningen-Jabalya o.v.v. “noodhulp”
