Een ernstig tekort aan industriële oliën heeft tientallen kleine ontziltingsinstallaties in de Gazastrook gedwongen hun deuren te sluiten. Dit verergert de toch al kritieke drinkwatercrisis en legt extra druk op honderdduizenden ontheemden, die al te lijden hebben onder de verstikkende Israëlische belegering en de Israëlische beperkingen op de benodigde apparatuur en olie in Gaza.
Door de aanhoudende Israëlische beperkingen op de invoer van essentiële operationele materialen, waaronder generatorolie, is de toegang tot schoon drinkwater voor veel gezinnen een dagelijkse strijd geworden, vooral nu de zomerse temperaturen stijgen en de vraag toeneemt.
In de vluchtelingenkampen ten westen van Gaza-stad leggen bewoners nu lange afstanden te voet af met lege containers op zoek naar water, nadat de nabijgelegen, door de gemeenschap beheerde ontziltingsinstallaties hun werkzaamheden hebben gestaakt.
“Het verkrijgen van drinkwater is niet langer een eenvoudige taak; het is een dagelijkse, uitputtende tocht geworden”, aldus Abdul Rahim Noor, een ontheemde. “We lopen lange afstanden om bij vulpunten te komen die afhankelijk zijn van watertrucks vanuit centrale stations”, voegt Noor eraan toe. Hij legt uit dat de sluiting van een nabijgelegen ontziltingsinstallatie, die eerder door lokale vrijwilligers was opgezet, tientallen gezinnen heeft gedwongen afhankelijk te zijn van beperkte en onbetrouwbare alternatieven.
De crisis is in de vluchtelingenkampen verergerd doordat steeds meer ontziltingsinstallaties uitvallen door een tekort aan industriële oliën die nodig zijn om de generatoren te laten draaien. Het tekort heeft de watervoorraad aanzienlijk verminderd, terwijl de vraag in de zomer blijft toenemen.
In het kamp “Al-Samidoon” beschreef Umm Mahmoud Mahdawi, een weduwe en moeder van zes kinderen, de dagelijkse ontberingen om water voor haar gezin te bemachtigen. “Nog maar een paar weken geleden waren we afhankelijk van een nabijgelegen ontziltingsinstallatie,” zei ze. “Nu die is uitgevallen, lopen we urenlang in de zon te wachten en komen we vaak terug met nauwelijks genoeg water, of soms helemaal niets.” voegde ze eraan toe. Ze vertelt verder dat haar kinderen, ondanks hun jonge leeftijd, nu helpen met het dragen van zware containers, terwijl zij het water in de tent zorgvuldig rantsoeneert voor drinken, koken en basishygiëne.
Exploitant van lokale ontziltingsinstallaties zeggen dat de crisis verder reikt dan alleen olietekorten en ook een gebrek aan filtermateriaal en reserveonderdelen omvat, waardoor voortzetting van de werkzaamheden onmogelijk is. Khamis Al-Shawa, beheerder van een door de gemeenschap gefinancierde ontziltingsinstallatie in West-Gaza, zegt dat de installatie, die voorheen ongeveer 600 liter drinkwater per uur produceerde, volledig is stilgelegd. “De prijs van industriële olie is omhooggeschoten tot bijna 2000 sjekel per liter, veel te hoog voor initiatieven vanuit de gemeenschap”, zei hij. “Zonder olie en essentiële benodigdheden kunnen we simpelweg niet functioneren”, voegde hij eraan toe.
Lokale functionarissen waarschuwen dat de aanhoudende sluiting van ontziltingsinstallaties de humanitaire situatie verder kan verergeren. Alaa Al-Batta, vicevoorzitter van de Unie van Gemeenten in Gaza, zei dat de watersector snel dreigt in te storten als gevolg van de aanhoudende Israëlische genocide, schade aan de infrastructuur en tekorten aan brandstof, olie en reserveonderdelen. Hij merkt op dat een recent stilgelegde installatie dagelijks ongeveer 1600 kubieke meter ontzout water produceerde, genoeg om circa 100.000 mensen van water te voorzien.
Gaza heeft echter nu minstens 40.000 kubieke meter per dag nodig om in de basisbehoeften te voorzien, wat de huidige capaciteit ver overstijgt. Volgens functionarissen is de watervoorraad gedaald tot slechts 20% van het niveau van vóór de oorlog. Bovendien zijn meer dan 725 waterputten vernietigd tijdens de Israëlische genocide, waarvan slechts ongeveer 40% gedeeltelijk is hersteld en vaak met een lagere efficiëntie werkt.
De crisis wordt verergerd door falende rioleringssystemen, die afhankelijk zijn van dezelfde brandstof en generatoren. Gemeenten zijn gedwongen om pompstations met tussenpozen te laten draaien, wat zorgen baart over de risico’s voor het milieu en de volksgezondheid.
Functionarissen en lokale exploitanten hebben opgeroepen tot dringende internationale interventie om de invoer van industriële oliën en essentiële apparatuur mogelijk te maken, en waarschuwen dat zonder onmiddellijke actie de toegang tot veilig drinkwater in de Gazastrook verder zal verslechteren.
bron: https://daysofpalestine.ps/israeli-siege-restrictions-on-equipment-aggravate-gaza-water-crisis/
